Toen ik stopte met de pil, ging alles bergaf.
Het was februari 2021. Ik zat ‘s avonds in de zetel en ik las een artikel over de anticonceptiepil. Ik was op dat moment al heel lang op zoek naar antwoorden op mijn klachten. Toen ik las over de effecten van de pil, was mijn eerste gedachte: ‘Hier moet ik mee stoppen.’ Diezelfde avond nam ik mijn dosis niet meer in. Een beetje impulsief, kan je denken, en dat was het ook. Maar het artikel had me ervan overtuigd dat de pil wel eens een heel grote boosdoener kon zijn, dus ik wou er zo snel mogelijk van af. Achteraf bleek dat wat ik toen leerde, slechts het topje van de ijsberg was.
Voelde ik mij beter? Nee. Ik voelde me ergens wel bevrijd, maar ik voelde me helemaal niet beter.
En daarmee wil ik niet zeggen dat die pil toch goed was voor mij.
Het probleem was dat ik negatieve gevolgen verwachtte toen ik stopte met de pil.
Waarom? Omdat een dokter mij jaren eerder verteld had dat mijn lichaam de pil nodig had. Hij had verteld dat mijn klachten veroorzaakt werden doordat mijn lichaam te veel mannelijke hormonen aanmaakte en dat de enige oplossing te vinden was in de anticonceptiepil.
Dus toen ik stopte, verwachtte ik al het ergste. En dat werd - uiteraard - werkelijkheid. Mijn cyclus kwam niet terug op gang. Mijn haarverlies werd erger. Mijn huid verslechterde. Mijn bloedwaarden toonden hormoonspiegels van een postmenopauzale vrouw.
Ik was volledig in paniek. Hopeloos in de war. Ik twijfelde aan mijn beslissing. Ik twijfelde aan mijn lichaam, of het toch niet gewoon kapot was. Of ik die medicatie toch niet gewoon nodig had en ik er maar mee moest leren leven.
Nu weet ik dat mijn lichaam moest herstellen. Mijn natuurlijke cyclus had twaalf jaar stilgelegen. Twaalf jaar lang was mijn lichaam zwaar belast, kunstmatig veranderd. Natuurlijk had het tijd nodig. Maar op dat moment besefte ik dat niet.
Diep vanbinnen wist ik wel dat de oplossing niet bij de pil kon liggen, dus ik zocht verder. Ik vond de perfecte therapeut en kreeg het perfecte behandelplan. Ik legde heel veel druk op mezelf. Ik wilde het perfect doen, omdat ik dacht dat dat nodig was. Ik had namelijk al zoveel geprobeerd en niets had echt gewerkt, dus ik pushte nog maar wat harder.
Maar ik was op. Ik was volledig uitgeput en opgebrand. Ik had te lang te veel gevraagd van mezelf. Mijn lichaam gaf een nieuw signaal: burn-out en depressie. Ik kreeg antidepressiva voorgeschreven. Die zorgden ervoor dat ik niet meer kon slapen, dus kreeg ik ook nog slaapmedicatie.
Ik kreeg opnieuw de boodschap dat ik niet kon functioneren zonder medicatie.
Ik vind dit schrijnend om op terug te kijken.
Ik heb zo lang geloofd dat mijn lichaam niet zonder medicatie kon. Dat er geen andere oplossing was dan mijn symptomen te onderdrukken, ook al werden andere essentiële processen die mij mezelf maakten mee onderdrukt. Niet dat me dat verteld werd. Ik kreeg als enige optie om mijn lichaam het zwijgen op te leggen, in plaats van te proberen luisteren naar wat het wilde zeggen.
Als iemand in mijn jeugd had kunnen kijken naar mijn zenuwstelsel, mijn bloedsuiker en mijn immuunsysteem, dan was duidelijk geworden waar de echte oorzaak van mijn klachten lag. Dan had ik misschien aan een oplossing kunnen werken. Dan had ik niet bijna twee decennia lang moeten geloven dat ik kapot was.
Mijn boodschap in dit verhaal, is dat woorden van zorgverleners ontzettend veel impact hebben. Bewust of onbewust kunnen ze lang blijven hangen, ook al willen we dat niet. Als je zo vaak hoort dat er niets aan je klachten te doen valt, is het heel moeilijk om dat niet te geloven.
Dus dit is wat ik vrouwen wil meegeven: de overtuiging dat het wél kan. Dat er zoveel is wat je kan doen, als je zoekt naar wat er werkelijk aan de hand is. Er zijn alternatieven, maar iemand moet ze je vertellen.
Ik vind het soms nog altijd moeilijk om vertrouwen te hebben in mijn lichaam, en dat is oké. Echte heling kan tijd vragen, zeker als je zo lang zo diep bent gegaan. Maar ik weet dat ik het juiste pad volg. Ik ga niet meer voor quick fixes die meer kwaad dan goed doen, en dat voelt fantastisch.
Als je ook op zoek bent naar antwoorden en graag door mij begeleid wordt,
kijk dan zeker eens naar mijn aanbod.
Je bent ontzettend welkom.